"Szmira" to kontrowersyjna powieść autorstwa Charlesa Bukowskiego, wydana pośmiertnie w 1994 roku. Książka ta stanowi inteligentny i zabawny hołd dla tzw. "złego pisarstwa" oraz parodię różnorodnych stylów i konwencji charakterystycznych dla literatury brukowej. Bukowski w ironiczny sposób wykorzystuje elementy gatunku noir, tworząc postać nieudacznika-detektywa Nicka Belane'a, któremu każdy dzień kończy się źle. Tytułowa "szmira" jest w tym przypadku metaforą dla "złego pisarstwa", a książka sama w sobie staje się pastiszem różnych stylistyk i form literackich. Powieść skupia się na absurdalnych historiach, które przydarzają się głównemu bohaterowi i jego klientom. Do drzwi biura Nicka trafią zarówno świrzy, jak i osoby o ekscentrycznych upodobaniach. Przedstawione są one w sposób humorystyczny i przesadnie wyolbrzymiony, co sprawia, że czytelnik ma do czynienia z parodią rzeczywistości. "Szmira" to także ukłon w stronę Louisa-Ferdinanda (Céline'a), którego dzieła Bukowski często studiował i podziwiał. Można znaleźć tam również nawiązania do innych autorów, takich jak Dashiell Hammett czy Raymond Chandler. Czytelnicy powieści doceniają jej czarny humor oraz finezję, z jaką Bukowski wykorzystuje różne stylu i konwencje literackie. Mimo że fabuła może się wydawać banalna lub przewidywalna, to warto podkreślić wyjątkową zdolność autora do tworzenia inteligentnej kpiny w sposób przystępny i zabawny.