Augustyn z Hippony (dzisiejsza Annaba w Algierii) jest doskonale znany jako grzesznik i święty, jako uzdol­niony teolog, pokutnik, polemista, filozof, i jako duszpasterz. Znacznie mniej uwagi poświęca się jednak Augustynowi jako monastycznemu prawodawcy i autorowi. Stanowi zatem dla mnie prawdziwą przyjemność powitanie pierwszego polskiego tłumaczenia jego pism monastycznych i zarazem napisanie wprowadzenia do nich. Pięć rodzajów literackich jest reprezentowanych w tym wyjątkowym zestawie tekstów: libellus, libri, sermones ad populum, i enarrationes (ten ostatni łaciński termin został ukuty w XVI wieku przez Erazma jako tytuł dla Augustynowych objaśnień Księgi Psalmów).

Autor w ostatnim paragrafie sam określa ten tekst jako libellus (książeczka). Wydaje się, że nigdy nie myślał o nim jako o regule (regula). Użycie tego słowa dla określenia monastycznego rodzaju literackiego było, co należy odnotować, późnym nabytkiem w słowniku zachodniej łaciny. W przypadku tego dokumentu, pierwszym, który nadał mu nazwę Reguły, na trwa­łe łącząc ją z imieniem Augustyna, był Eugipiusz z Lukullanum (dzisiaj Pizzofalcone niedaleko Neapolu). Problem autorstwa jest jednak nieco bardziej złożony. Dla naszych potrzeb wystarczy zwrócić uwagę na następujące fakty:

1) Wiele rękopisów identyfikujących Augustyna jako autora Reguły pochodzi sprzed XII wieku.

2) Dosłowne cytaty, podobieństwa treściowe, sposób korzystania z Pisma Świętego, nawiązania i aluzje obecne w Regule, która nosi jego imię, w nieodparty sposób łączą ją z wieloma dziełami Augustyna, których autorstwo jest niekwestionowane.

3) Neologizm emendatorius pojawiający się po raz pierwszy w dziele Augustyna, którego autentyczność nie budzi wątpliwości, występuje również w tradycji rękopiśmiennej przypisywanej mu Reguły.

Trzeba pamiętać, że monastycyzm był we wczes­nym Kościele ruchem świeckich. Reguła jest dokumen­tem przeznaczonym dla określonej wspólnoty. Świa­dectwa wewnętrzne (inne, niestety, nie istnieją) przekonują mnie, że jej bezpośrednimi adresatami byli świeccy mieszkańcy „klasztoru w ogrodzie” w Hip­po­nie, których często określa się mianem „bra­ci” albo „sług Bożych”. Inaczej niż w przypadku Reguły św. Benedykta (18,22; 62,1 i 73,1), nic nie wskazuje na to, że Augustyn zamierzał ją rozciągnąć na inne domy.

Pisma Monastyczne

Justynian I (cesarz bizantyński ; ok. 482-565) Teodoryk Wielki (król Ostrogotów ; ok. 455-526) Karol Wielki (cesarz rzymski ; 742-814) Theodoric, King of the Ostrogoths, 454?-526 Justinian I, Emperor of the East, 483?-565 Charlemagne, Emperor, 742-814 Catholic Church Władcy Papieże Chrześcijaństwo Papiestwo

Odrodzenie Rzymu : cesarze i papieże : bój o władzę nad chrześcijaństwem / Restoration of Rome : barbarian popes and imperial pretenders, Historia (Dom Wydawniczy Rebis)

Reguła Żywot Komentarz

Filozofia chrześcijańska Patrologia Chrześcijaństwo Filozofia

Solilokwia ; O nieśmiertelności duszy ; O wielkości duszy / De immortalitate animae De quantitate animae Soliloquia Solilokwia i inne dialogi o duszy De immortalitate animae O wielkości duszy Biblioteka Gazety Wyborczej. Wielcy Filozofowie 7

Hegel, Georg Wilhelm Friedrich (1770-1831) Kant, Immanuel (1724-1804) Kierkegaard, Søren (1813-1855) Bóg Chrześcijaństwo Filozofia religii Racjonalizm

Rozum wobec chrześcijańskiego Objawienia : Kant, Hegel, Kierkegaard / Daimonion (seria) Fundamenta t. 65

Historia Kościoła Kościół wczesnochrześcijański Mnisi Patrologia

Twarze Ojców Pustyni /

Cywilizacja Wczesnego Chrześcijaństwa

Bóg Chrześcijaństwo Demokracja Prawda Renesans Socjalizm Społeczeństwo

Novoe srednevekov'e (pol.) Nowe średniowiecze / Novoe srednevekov'e, Meandry Kultury

Abraham (patriarcha biblijny) Izaak (postać biblijna) Antropologia filozoficzna Bóg Etyka Filozofia chrześcijańska Filozofia religii Ofiara Izaaka Wiara Filozofia Humanistyka Religia

Trwoga i drżenie / Frygt og Baeven, Meandry Kultury

Antropologia filozoficzna Bóg Eschatologia Filozofia chrześcijańska

Nie-ludzki Bóg : eseje /

Kapitalizm Kościół katolicki

Kościół a wolny rynek : katolicka obrona wolnej gospodarki / Church and the market : a Catholic defence of the free economy,

Duchowość chrześcijańska Melancholia Religia

Religijna melancholia / Anatomy of melancholy, Thesaurus - Nomos

Traktaty

Aksjologia Chrześcijaństwo Cywilizacja zachodnia Ekologia Etyka Kryzys kultury Panteizm Państwo Wiara

Koniec świata chrześcijańskiego : inwersja normatywna i nowa era / Fin de la Chrétienté : l'inversion normative et le nouvel âge, Inwersja normatywna i nowa era

Autobiografia tchnie radością i pogodą ducha. Chesterton chętnie zresztą wyjawia, skąd wzięła się ta radość. Nie jest bowiem prawdą, że urodził się już ze słonecznym usposobieniem, które zdołało mu ozłocić nieprzyjemny świat. Jego usposobienie, a nawet w znacznym stopniu jego humor, to cechy wypracowane dzięki specyficznemu podejściu do życia. Radość Chestertona opierała się na wdzięczności. Życie jest wspaniałym darem, którym można się szczerze rozkoszować, a gdzieś w muzyce sfer pobrzmiewa śmiech Pana Boga.

Fragment z przedmowy Jagi Rydzewskiej

Chesterton, G. K. (1874-1936) Katolicyzm Konwersja religijna Pisarze angielscy

Autobiografia / Autobiography

Dzieło wielkiego świętego i doktora Kościoła teraz w nowym, bardziej przystępnym przekładzie!

Święty Augustyn to jeden z najznamienitszych świętych Kościoła Katolickiego, uważa się go również za ojca Kościoła Wschodniego. Choć jego wiara w Jezusa była żarliwa i niepodważalna, dojście do tego stanu duchowego zajęło mu całe lata. "Wyznania" to zapis tej trudnej drogi, którą musiał przejść od ścieżki pogańskiej i hulaszczego trybu życia do klasztornej celi i całkowitego poświęcenia się Bogu i jego nauce.

Urodził się w dość nietypowej rodzinie. Ojciec był rzymskim urzędnikiem i poganinem. Z kolei jego matka - święta Monika - była głęboko wierząca i wszystkie swoje sprawy polecała Najwyższemu. Była zdeterminowana, aby te wartości i umiłowanie nauki Chrystusa przekazać swojemu synowi. Jednak był on oporny na jej duchowe lekcje i zmierzał ku zupełnie innemu życiu. Zrozpaczona kobieta nie ustawała jednak w modlitwach, prosząc o nawrócenie syna. Choć trwało to długie lata, nie poddawała się, uparcie wierząc, że łaska gorliwej wiary spłynie na Augustyna i mężczyzna wejdzie na drogę nawrócenia.

Mimo że przyszły święty, w czasach swojej młodości był w kręgu katechumenów i przez błagania matki przygotowywał się do przyjęcia chrztu, porzucił ten zamysł i udał się do Kartaginy, gdzie zdobył doskonałe wykształcenie. Jego światły umysł zachwycał wielu, choć jego postępowanie na gruncie moralnym było mocno wątpliwe. W wieku trzydziestu lat zaczął wykładać retorykę w Mediolanie, gdzie doznał ostatecznej przemiany. Za sprawą kazania świętego Ambrożego - tamtejszego biskupa, Augustyn postanowił porzucić swoje dotychczasowe życie i wejść na drogę wiary. Przyjęcie Chrztu i głębokie duchowe i wspólnotowe doświadczenia, na dobre odcisnęły na nim swoje piętno i od tej pory stał się wiernym uczniem Jezusa.

"Wyznania" to kwintesencja życia i nauki tego gorliwego głosiciela i interpretatora Słowa Bożego. Ten wielki myśliciel, którego intelekt wznosił się ponad czasy, w których przyszło mu żyć, włożył ogromny wkład w rozwój teologii. Jego duchowe nauki i filozoficzne dociekania, mimo dwóch tysięcy lat nadal nie tracą na aktualności i prowadzą wiele dusz do nawrócenia i lepszego zrozumienia Zbawiciela.

Augustine, of Hippo, Saint, 354-430 Augustyn (święty ; 354-430) Duchowość chrześcijańska Filozofia chrześcijańska Święci i błogosławieni Przemiana duchowa Nawrócenie

Wyznania

Przeglądaj książki z kategorii "Chrześcijaństwo" (kod UDC: 27). Znajdź 16 książek w Lektuarium.pl.