Hadrian (cesarz rzymski ; 76-138) Marek Aureliusz (cesarz rzymski ; 121-180) Władcy

Pamiętniki Hadriana ; Zapiski do "Pamiętników Hadriana" / Mémoires d'Hadrien, Carnets de notes de "Mémoires d'Hadrien", Carnets de notes de "Mémoires d'Hadrien" Seria Literacka Karakteru

In this mischievous book, literature professor Bayard contends that, in this age of infinite publication, the truly cultivated person is not the one who has read a book but the one who understands the book's place in our culture. Using examples from works by Graham Greene, Umberto Eco, and others (and even the movie Groundhog Day), Bayard examines the many kinds of "non-reading" (forgotten books, books discussed by others, books we've skimmed briefly) and the many potentially nightmarish situations in which we are called upon to discuss our reading with others. At heart, this delightfully tongue-in-cheek book challenges everyone who's ever felt guilty about missing some of the great books to consider what reading means, how we absorb books as part of ourselves, and why we spend so much time talking about what we have, or haven't, read.

How to Talk About Books You Haven't Read

Claude Lévi-Strauss (1908–2009) należał do twórców wspaniałej humanistyki francuskiej z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku, a "Smutek tropików" (1955) jest niepowtarzalnym dokumentem z tamtego okresu. Przede wszystkim jednak stanowi fascynującą, w znacznej mierze autobiograficzną książkę „podróżniczą”. Autor był jednym z pierwszych (a po części też ostatnich) badaczy ginącej kultury brazylijskich Indian. Na poły sensacyjna opowieść o tych badaniach z przełomu lat trzydziestych i czterdziestych tworzy trzon tej książki i zajmuje ponad połowę jej objętości. Atrakcyjność dzieła nie polega tu jednak na poszukiwaniu egzotyki, lecz na zgłębianiu natury ludzkiej w jej historycznych, etnicznych i społecznych formach. Mimo że napisana w sposób popularny, relacja jest zarazem pełna głębokiej refleksji filozoficznej nad losem współczesnego świata. Okazją po temu są opisane w książce podróże do jeszcze innych miejsc, przede wszystkim do muzułmańskiej i buddyjskiej Azji. Znajdziemy tu jakże aktualne również w naszym stuleciu wizyjne niemal ujęcia relacji Wschodu z Zachodem, analizę przyczyn tego podziału i utraconych szans utworzenia wspólnej kultury. "Smutek tropików" poprzedza inne wielkie dokonania Lévi-Straussa: Antropologię strukturalną i serię „Mitologie” (m.in. "Surowe i gotowane", "Od miodu do popiołu"), ale zajmuje pośród nich pozycję dzieła najwybitniejszego pod względem literackim i filozoficznym, zaliczanego niekiedy do stu najważniejszych książek XX wieku

Smutek Tropików

Bouvard i Pecuchet

Arystokracja Mieszczaństwo Pamięć autobiograficzna Tożsamość osobista

Strona Guermantes / Côté de Guermantes, À la recherche du temps perdu 3

Wyznania

Baudelaire, Charles (1821-1867) Poeci francuscy

Baudelaire /

Michel, chercheur en biologie rigoureusement déterministe, incapable d'aimer, gère le déclin de sa sexualité en se consacrant au travail, à son Monoprix et aux tranquillisants. Une année sabbatique donne à ses découvertes un tour qui bouleversera la face du monde. Bruno, de son côté, s'acharne en une quête désespérée du plaisir sexuel. Un séjour au "Lieu du Changement", camping post-soixante-huitard tendance New Age, changera-t-il sa vie ? Un soir, une inconnue à la bouche hardie lui fait entrevoir la possibilité pratique du bonheur. Par leur parcours familial et sentimental chaotique, les deux demi-frères illustrent de manière exemplaire la société d'aujourd'hui et la quête complexe de l'amour vrai.

Les particules élémentaires

Michel es parisino, cuarentón, funcionario en un ministerio. Incapaz de experimentar ninguna emoción. Después de la muerte de su padre decide partir: unas vacaciones en Tailandia. en el oasis del turismo sexual, Michel vive un encuentro imprevisto: conoce

Plataforma

Raras son las novelas que nos hacen asistir al nacimiento de los personajes con una precisión científica a la vez que nos obligan a ejercitar nuestra intuición respecto a sus destinos. Y es que eso que llamamos destino, y que al decir de Rilke ocurre de dentro hacia afuera, depende de la percepción de sus habitantes. Así se construye el mundo Houellebecq: a partir de sus partículas elementales, partículas que se muestran en tensión porque la flacidez nunca originó la vida que aquí rabiosamente se crea. De una parte Michel, un genio de la biología, trabaja en la fórmula para alcanzar la reproducción sin pasar por el placer, en la creación de una nueva raza humana y animal. Como contrapunto, su hermano Bruno, misántropo, profesor de literatura, no sabe vivir sin la obsesión por el sexo como enfermedad y dolor. Los personajes forman parte de una utopía distópica en la que la necesidad sexual se cuestiona tanto como se reclama. Se anticipa una nueva sociedad, desvinculada del deseo, la culpa y la sangre filial que nos amarra a la humanidad, y sin embargo esta novela es un homenaje integral al hombre de hoy como ser deseante, tan mezquino como inmejorable por su capacidad de soñarse a sí mismo como un hombre distinto. Marina Perezagua Ilustración de cubierta Pep Montserrat

Las partículas elementales

Francia, elecciones presidenciales de 2022. Mohammed Ben Abbes, islamista moderado, derrota a la candidata del Frente Nacional en la segunda vuelta. François, un profesor universitario hastiado de la docencia y de su vida sexual, ve cómo una rápida transformación altera la vida de los franceses. Los judíos han emigrado a Israel, las mujeres han cambiado las faldas por conjuntos de blusa larga y pantalón y algunos comercios han cerrado las puertas o reorientado el negocio. Y la Sorbona es ahora una universidad islámica en la que los profesores conversos gozan de excelentes salarios y tienen derecho a la poligamia. Al igual que Huysmans, el escritor convertido al catolicismo al que consagró su tesis, François sopesará pronunciar las palabras que le abrirán las puertas del islam y de una nueva vida: «No hay sino un dios y Mahoma es su profeta.» Una novela de «política ficción» –como 1984 y Un mundo feliz–, una turbadora fábula política y moral, en la que coexisten intuiciones poéticas, efectos cómicos y una melancolía fatalista.

Sumisión

Bunt Wolność woli Zabójstwo

Obcy / Étranger,

Dżuma Epidemie Odpowiedzialność

Dżuma / Peste, Proza Światowa (Państwowy Instytut Wydawniczy)

Au milieu du suicide occidental de cette fin de siècle, il est clair que Michel Djerzinski et son demi-frère Bruno n'ont aucune chance. Ce qu'illustrent leurs vies exemplaires n'est rien moins que la troisième mutation métaphysique de l'histoire du monde. Bonheur, sexe, religion, clonage ... : un roman provocateur et polémique.

La planète des singes

Pszczoła miodna

Życie pszczół / Vie des abeilles,

¿El más estimulante novelista europeo en activo? ¿Un provocador profesional? ¿Un moralista disfrazado de pornógrafo? ¿Un farsante camuflado de nihilista? ¿Un genio incómodo? ¿Un escritor rabiosamente lúcido, virulento y sardónico? ¿Un fustigador inclemente de la sociedad occidental? Lo que está claro es que Michel Houellebecq no deja a nadie indiferente. El lector encontrará aquí reunidas sus tres primeras novelas, que lo lanzaron al estrellato literario y lo situaron en el centro de la polémica, donde sigue instalado. Las tres están protagonizadas por seres desnortados y resentidos, náufragos aletargados de la sociedad de consumo. El personaje central de Ampliación del campo de batalla es un ingeniero informático depresivo que lleva dos años de castidad; Las partículas elementales confronta a dos hermanastros cuarentones: una suerte de monje científico que ha renunciado a la sexualidad y un profesor de literatura consumidor compulsivo de pornografía; Plataforma, por su parte, está protagonizada por un funcionario parisino apocado y apático, que se va de vacaciones a un paraíso del turismo sexual y acaba montando un negocio relacionado con el asunto mientras busca el amor puro... Tres visiones –o mejor autopsias– feroces y sarcásticas de la decadencia de Occidente.

Michel Houellebecq. Ampliación del campo de batalla. Las partículas

Aleksander Wielki

Should writers aim to comfort their readers or to shock them out of comfort? Georges Bernanos (1888-1948), one of the great Catholic authors of the twentieth century, argues for the latter. In this incisive series of letters and essays, collected here for the first time in English, Bernanos rails against the propagation of unreflective piety and simplistic views of the divine. In "Christianity and the Writer's Task," Bernanos lambasts the mediocrity and lukewarm faith of believers who have laid down their crosses in favor of a palliative Christianity. Instead, he contends that a good writer must portray the harsh realities inescapably intertwined with sanctity and the necessity of suffering for the sake of sainthood. Bernanos's "Journal Entries and Letters Recounting an Ecclesial Existence" demonstrate the celebrated author's disgust with what his contemporary Dietrich Bonhoeffer called "cheap grace." Bernanos warns that "the mediocrity of others keeps open a wound in us that mustn't stop festering and causing us pain; and it would close only at the risk of poisoning the whole organism." A good writer must show that though the cost of discipleship is high, it is the only thing worth paying for. The author of Diary of a Country Priest brings these ideas to a head in his "Sermon of an Agnostic on the Feast of St. Thérèse," which imagines an educated non-believer trying to shake half-asleep Sunday churchgoers out of their spiritual slumber. Bernanos's agnostic takes his audience to task, compelling both them and us to consider how and why a "comfortable Christian" is an oxymoron. Bernanos portrays the dangers of keeping the saints whom we purport to praise as our patrons at arm's length. Instead, the faithful must listen to Christ's call to "become as children"-radically surrendered. Bernanos's prescient warnings for those living in a "self-proclaimed materialistic society" sound with the voice of revelation: "You will never disarm them save by heroism."

Christianity and the Writer's Task

René Girard, notre contemporain

Violence des dieux, violences de l'homme

René Girard est mort dans la semaine qui précéda les attentats du 13 novembre 2015. Il avait écrit : "La violence essentielle revient sur nous de façon spectaculaire, non seulement sur le plan de l'histoire, mais sur le plan du savoir". L'auteur de "La Violence et le sacré" n'est pas un prophète de malheur. Sa pensée donne forme et sens à notre avenir. Il nous faut réentendre sa voix. J'ai dû répondre au choc qu'ont été ces événements conjoints : la mort d'un maître et d'un ami, et les horreurs parisiennes. Ces deux réalités constituent une énigme où se confrontent l'invisible et le monstrueux, le secret et le sacré, l'élégance et l'obscénité. Elles m'ont forcé à évoquer les "derniers jours" : ceux de René Girard et la fin des temps qu'il pensa dans son oeuvre. Beaucoup se sont mépris sur son pessimisme. L'annonce d'un démembrement du monde révélait moins la mélancolie d'un romantique que le Royaume entrevu un soir d'été en Avignon ou dans le silence parfumé de Stanford. J'ai voulu rendre présent ce non-violent fondamental avec qui j'ai travaillé quinze ans, qui fut drôle et discret, dont l'espérance était profonde. La parole est vivante. La sienne et celle des textes qu'il sut génialement interpréter. L'Evangile, Shakespeare, Stendhal ou Proust garderont longtemps pour moi l'accent du Midi.

null

Les derniers jours de René Girard

Sztuka powieści : esej / Art du roman : essai, Don Kichot i Sancho Pansa

Le goût du vrai

In this lively series of conversations with writer Michel Treguer, René Girard revisits the major concepts of mimetic theory and explores science, democracy, and the nature of God and freedom. Girard affirms that “our unprecedented present is incomprehensible without Christianity.” Globalization has unified the world, yet civil war and terrorism persist despite free trade and economic growth. Because of mimetic desire and the rivalry it generates, asserts Girard, “whether we’re talking about marriage, friendship, professional relationships, issues with neighbors or matters of national unity, human relations are always under threat.” Literary masters including Marivaux, Dostoevsky, and Joyce understood this, as did archaic religion, which warded off violence with blood sacrifice. Christianity brought a new understanding of sacrifice, giving rise not only to modern rationality and science but also to a fragile system that is, in Girard’s words, “always teetering between a new golden age and a destructive apocalypse.” Treguer, a skeptic of mimetic theory, wonders: “Is what he’s telling me true...or is it just a nice story, a way of looking at things?” In response, Girard makes a compelling case for his theory.

Conversations with Michel Treguer

When These Things Begin

Opublikowana po raz pierwszy we Francji w roku 1985. Zajmuje się on w niej analizą biblijnej przypowieści o Hiobie, widząc w jej bohaterze kolejną ofiarę kolektywnej przemocy, kolejnego kozła ofiarnego, nie godzącego się jednak na przewidziany mu przez wspólnotę los. Girard splata wątek historyczny ze współczesnym, ukazując temat obalonego idola i ludowej sprawiedliwości, opisując nagły i całkowity zwrot w opinii publicznej ewidentnie niestałej, kapryśnej i dalekiej od jakiegokolwiek umiarkowania wspólnoty.

Niektórym myślenie Girarda wyda się zuchwałe i obrazoburcze, inni odnajdą dzięki niemu w "Księdze Hioba" warstwę, której istnienie przeczuwali. Z całą pewnością jednak nikt nie pozostanie wobec tej książki obojętny.

Dawna droga, którą kroczyli ludzie niegodziwi.

Ernaux, Annie (1940- ) Ernaux, Annie, 1940- Pisarze francuscy Życie codzienne Women authors, French

Lata

Emmanuel Carrere, ceniony francuski pisarz i reżyser filmowy, dwadzieścia lat temu przeżył religijne uniesienie - zaczął codziennie chodzić do kościoła i przyjmować eucharystię. Każdą wolną chwilę spędzał nad lekturą Pisma Świętego i dzieł ojców Kościoła, filozofów i wybitnych teologów. Wszystkie swoje myśli skrupulatnie zapisywał. Jednak pewnego dnia wiara odeszła. Równie niespodziewanie, jak się pojawiła.

Carrere po latach powraca do tych doświadczeń i pisze Królestwo. Stara się - już z pewnej perspektywy i jako sceptyk - zrozumieć, co w istocie przeżył. Spłynęła na niego łaska boska, a może padł ofiarą zbiorowej hipnozy? Opierając się na prywatnych zapiskach, odtwarza czas, gdy wierzył wiarą krystalicznie czystą.  Nie poprzestaje jednak na opisaniu swoich przeżyć. Wątki autobiograficzne na oczach czytelnika zaczyna przeplatać licznymi dygresjami na temat sztuki,  przeczytanych książek, obejrzanych filmów, a przede wszystkim refleksjami na temat Pisma Świętego. Carrere z właściwą sobie lekkością, ale i uzbrojony w gruntowną wiedzę z różnych dziedzin, pochyla się nad Dziejami i Listami Apostolskimi i w porywający sposób odmalowuje epokę, w której rodziło się chrześcijaństwo. Opowieść autobiograficzna przeradza się tym samym w pasjonującą powieść o uczniach Jezusa i początkach nowej religii. Na pierwszy plan wysuwają się apostoł Paweł i ewangelista Łukasz. Wędrujemy razem z nimi od Troady, gdzie po raz pierwszy się spotkali, poprzez Jerozolimę, aż do Rzymu. Przyglądamy się zakładaniu kolejnych lokalnych kościołów, a w końcu prześladowaniu chrześcijan za rządów Nerona.

Jak było naprawdę? W jaki sposób niewielka grupka wyznawców Jezusa powołała do życia jedną z najważniejszych instytucji w historii ludzkości? Czy między ewangelistami istniała rywalizacja?

Szczera autobiografia, powieść dygresyjna, a może współczesny traktat teologiczny? Królestwo Carrere`a to epickie dzieło, które wymyka się wszelkim  klasyfikacjom. Zachwyca i nie daje o sobie zapomnieć.

Wybitna książka - dla tych, którzy wierzą, bo dzięki niej pogłębią swoją wiedzę na temat narodzin chrześcijaństwa, i dla tych, którzy podobnie jak Carrere wciąż szukają swojego Królestwa.

Królestwo

Yoga

Z początku ludzie byli jednym z najmniej znaczących elementów Ziemi. Słabi, prości i zagubieni. Niespodziewanie szybko zaczęli się rozwijać. Tworzyli narzędzia, broń, kulturę. Z biegiem lat ten niepozorny gatunek zaczął latać w Kosmos, rozszczepiać atomy, zajmować się genetyką oraz licznymi gałęziami nauki, które doprowadziły człowieka do jego aktualnej pozycji w hierarchii świata.

Książka jest napisana w sposób błyskotliwy i swobodny, a autor zdołał zawrzeć w niej liczne odniesienia do filozofii, kultury, sztuki i literatury. Przewodnikiem po początkach ludzkości jest Prehistoryczny Bill, Detektyw Lopez oraz Doktor Fikcja. Prowadzą program, w którym wyginięcie mamutów i tygrysów szablozębnych może być porównane do znakomitego filmu kryminalnego, a homo sapiens i neandertalczyk prezentują najznakomitsze dzieła sztuki współczesnej.

Człowiek Cywilizacja Pochodzenie człowieka Ewolucja

Narodziny ludzkości

antologia osobista 1991-2013

Niepogodzony

Intelektualiści Islam Wybory życiowe Pracownice i pracownicy naukowi Polityka wewnętrzna Muzułmanie Postawy

Uległość

Interwencje 2

Poszerzenie pola walki

"Dzieła Zebrane" Basiata to istny arsenał argumentów obalających socjalistyczne sofizmaty. W obecnych czasach, gloryfikujących gospodarkę planową w której wiara w nieomylność państwa i urzędnika go reprezentującego jest wprost gigantyczna, książka powyższa jest pozycją obowiązkową.

Tom 2

Dzieła zebrane

"Podróż do kresu nocy" (1932) to debiut Louisa-Ferdinanda Céline`a (1894-1961), uznawanego za jednego z największych pisarzy francuskich. Oparta na wątkach autobiograficznych powieść wywołała duże zainteresowanie krytyki i czytelników. Sukces wynikał z zastosowania przez autora zupełnie nowego i rewolucyjnego języka. Céline odwołuje się do języka mówionego, do argot, do wszelkiego rodzaju kolokwializmów. W niezwykle brutalnej, prowokacyjnej i niejednokrotnie szokującej formie przedstawia opis współczesności, którą można oddać jedynie poprzez krzyk i bunt.

Podroz do kresu nocy

L'empire du bien triomphe: il est urgent de le saboter. The Empire of the Good prevails: it urgently needs to be sabotaged.

essai

L'empire du bien

Serotonina to historia czterdziestosześcioletniego Florenta-Claude'a Labrouste'a, który pewnego dnia odkrywa, że partnerka zdradzała go z młodymi mężczyznami podczas filmowanych orgii. Opuszcza ją i całymi dniami snuje się po barach, wygłaszając tyrady na temat związków miłosnych. Bohaterowi udaje się funkcjonować jedynie dzięki regularnemu zażywaniu tabletki Captorix, która powoduje wydzielanie serotoniny, zwanej hormonem szczęścia.

Agrotechnicy Serotonina Osoby z depresją Leki przeciwdepresyjne Rolnicy Samotność

Serotonina

Wyczekiwana powieść jednego z najgłośniejszych francuskich pisarzy.
W „Unicestwianiu” Michel Houellebecq przenosi nas w czas fikcyjnej kampanii przed wyborami prezydenckimi w 2027 roku. Odkrywa kulisy władzy, marketingu politycznego, bolączki społeczeństwa i nasze własne, pojedyncze. Głównym bohaterem powieści jest Paul, urzędnik z gabinetu ministra finansów, który stara się pogodzić karierę z kryzysem wieku średniego, umierającym ojcem i próbą naprawienia swojego małżeństwa. We francuskiej prasie pisze się, że powieść zaczyna się jak thriller polityczny, a kończy jak thriller filozoficzny. "Unicestwianie" to realistyczna powieść o akcentach dystopijnych, ale niepozbawiona nadziei, czułości i pewnego romantyzmu.

Cyberprzestępczość Kryzys wieku średniego Wybory prezydenckie Urzędniczki i urzędnicy

Unicestwienie

Lanzarote et autres textes

Pamiętnik tłumacza

Literacki hołd jednego z największych skandalistów naszych czasów złożony mistrzowi opowieści grozy
Ateista, skrajny rasista, aspołecznik – to niektóre z wielu przymiotów, które przypisuje się Howardowi Phillipsowi Lovecraftowi. Pomimo braku nieposzlakowanej opinii, po jego książki sięgają miliony osób na całym świecie. Serie Zew Cthulhu, W górach szaleństwa i Coś na progu stały się kanonem wśród wielbicieli horroru oraz inspiracją dla niezliczonej ilości twórców. Skąd wziął się fenomen H.P. Lovecrafta? Jednemu z najważniejszych pisarzy początku XX wieku przygląda się Michel Houellebecq – prowokator, skandalista, autor bestsellerowych powieści Mapa i terytorium, Cząstki elementarne czy Uległość.
H.P. Lovecraft. Przeciw światu, przeciw życiu to nie tylko przybliżenie postaci Lovecrafta, ale również ukazanie prywatnego oblicza Michela Houellebecqa, pozbawionego cynizmu, z uważnością przyglądającego się dziełom swojego mistrza. Okresy twórcze pisarzy dzieli niemalże sto lat. Pomimo dwóch całkowicie odmiennych epok, w których żyli, możemy dostrzec pomiędzy nimi nić porozumienia opierającą się na często kontrowersyjnych i prowokatorskich opiniach oraz nihilistycznej postawie wobec świata.
Ponowna lektura eseju Michela Houellebecqa, niemalże 30 lat od daty jego pierwszego wydania, pozwala zrozumieć, jaki rodzaj wrażliwości jest bliski pisarzowi, dlaczego H.P. Lovecraft pomija w swoich utworach temat seksu i pieniędzy, ale też skąd u obu pisarzy bierze się brak przystosowania do otaczającej ich rzeczywistości.

przeciw światu, przeciw życiu

H. P. Lovecraft

Chaos dominuje, kiedy dżuma dżumy uderza w algierskie nadmorskie miasto Oran. Straszna opowieść o ludzkiej odporności wobec nieprzemyślanego groza.

Dzuma

Ces notes, retrouvées en désordre, après la mort de l'auteur, résultent d'une réflexion personnelle qui tente d'esquisser une philosophie de vie, par-delà les conflits de l'homme. Rédigée à la première personne, cette oeuvre, qui évoque un prince du désert en quête de sagesse, utilise la parabole, la métaphore ou l'allégorie et prend, parfois, des résonances bibliques.

Citadelle

Die Verfassung des Kleinen Prinzen beginnt während des zweiten Weltkrieges, als der Autor, Antoine de Saint-Exupéry, gezwungen war die Luftwaffe zu verlassen, nach der Invasion Deutschlands in Frankreich und Zuflucht in New Υork zu finden. Dieses Element von Nostalgie der Kindheit erscheint, in dem Kleinen Prinz die starke Wünsch des Autors für seinen Rückkehr nach Frankreich sowie die Hoffnung, dass dies zu Friedenzeiten geschehen wird. Die Handlung des Kleinen Prinzen spielt sich in der Sahara Wüste ab. Das Flugzeug des Pilots-Erzählers ist in der Wüste notgelandet. Derselbe ist mit wenig Nahrung und Wasser gelassen. Während des Versuchs die wirklichen Schwierigkeiten des Abstürtzes zu bewerten, nähert der Kleiner Prinz sich den Autor. Eine ernsthafte, kleine, blonde Junge, der ihn ein Schaf zu zeichnen bittet.

Der Kleine Prinz

"Platforma" to historia Michela, około czterdziestoletniego, mało ambitnego księgowego we francuskim ministerstwie kultury, który po śmierci ojca bierze urlop i wyjeżdża do Tajlandii. W czasie podróży poznaje Valerie, nietuzinkową, atrakcyjną singielkę pracującą dla firmy turystycznej Nouvelle Frontières. Grupa turystyczna to mieszanka zainteresowanych kulturą drobnomieszczan, pracowników wydających ciężko zarobione pieniądze i seksturystów. Podczas wycieczki Michel jest zbyt zajęty sobą, jego potrzebą kontaktu z człowiekiem już teraz zajmują się masażystki. Dlatego też podejście do rozpoczęcia prawdziwej relacji z Valerie kończy się prawie bezowocnie.

Houellebecq porusza tematy znane z jego wcześniejszych książek: płeć, izolację, niezdolność do tworzenia trwałych związków, ksenofobię, zdominowanie społeczeństwa przez materializm i pogoń za seksem. "Platforma" to prowokacja od początku do końca, apel o turystykę seksualną jako medium zwiększające szczęście po obu stronach umowy, sytuacji, w której wygrywają obie strony. Valerie jest tutaj rzadkim okazem człowieka, który wciąż potrafi opiekować się i czuć - a przy okazji raczej mokrym marzeniem Houellebecqa o tym, jaka powinna być kobieta, niż prawdziwą postacią.

"Platforma" jest genialnym, apokaliptycznym arcydziełem człowieka, który jest powszechnie uważany za jednego z najbardziej oryginalnych i odważnych pisarzy na świecie. Powieść Houellebecqa jest bardzo francuska w swojej mieszaninie intelektualizmu i erotyzmu.

Kryzys kultury Turystyka seksualna Relacja romantyczna Urzędniczki i urzędnicy

Platforma

Jeden z najbardziej inspirujących filozofię drugiej połowy XX wieku, rumuńsko-francuski myśliciel Emil Cioran (1911–1995), uchodził za pesymistę, nihilistę i bluźniercę (Kościół katolicki umieścił go na indeksie). W latach sześćdziesiątych jego pisma zaczęły zyskiwać światową sławę. Upadek w czas (1964) należy do najbardziej znanych utworów Ciorana z tego okresu. Podobnie jak w późniejszych książkach, ale nie tak prześmiewczo czy nawet satyrycznie, autor rozważa „katastrofę narodzin”, upadek z wieczności w czas, historię. Jest to właśnie „upadek” – upadek ze świata „bezrefleksyjnej, niepodzielnej szczęśliwości”. Odpo-wiada za niego świadomość, która pozbawia człowieka „świętości” istoty nietkniętej refleksją, barbarzyńskiej, roślinnej, ale wolnej od sceptycyzmu.

Upadek w czas

«J'ai ainsi vécu seul, sans personne avec qui parler véritablement, jusqu'à une panne dans le désert du Sahara, il y a six ans. Quelque chose s'était cassé dans mon moteur. Et comme je n'avais avec moi ni mécanicien, ni passagers, je me préparai à essayer de réussir, tout seul, une réparation difficile. C'était pour moi une question de vie ou de mort. J'avais à peine de l'eau à boire pour huit jours. Le premier soir je me suis donc endormi sur le sable à mille milles de toute terre habitée. J'étais bien plus isolé qu'un naufragé sur un radeau au milieu de l'océan. Alors vous imaginez ma surprise, au lever du jour, quand une drôle de petite voix m'a réveillé. Elle disait : ...»

Le Petit Prince

Desde un pequeño asteroide, muy lejos de este planeta que se debate por sobrevivir, destella la imagen de este dulce niño tratando de rescatar los mejores sentimientos humanos olvidados o relegados. Saint-Exupéry escribe este canto de amor y ternura inigualable dirigido a los adultos, aunque quizá sean los nños los que puedan entender su hermosisimo mensaje.

El Principito

Ce nouveau roman sortira dans une édition reliée, à la couverture cartonnée, avec une tranchefile et un signet de couleur. Romancier, essayiste, poète lu dans le monde entier, Michel Houellebecq a reçu en 2010 le prix Goncourt pour La carte et le territoire. Son dernier roman, Sérotonine, est sorti en janvier 2019.

Anéantir

To jedna z najinteligentniejszych współczesnych powieści, a jednocześnie jedna z najbardziej zabawnych. Hervé Le Tellier, spadkobierca Georgesa Pereca i członek hermetycznej grupy OuLiPo, napisał książkę, która w samej tylko Francji rozeszła się w ponad milionie egzemplarzy. Anomalia jest najlepiej sprzedającą się laureatką prestiżowej Prix Goncourt od czasów opublikowanego w 1984 roku Kochanka Marguerite Duras. Ten anomalny – nawet na tak rozwiniętym rynku – sukces wydawniczy zawdzięcza być może głodowi prawdziwej fikcji w literaturze od dawna zdominowanej przez wyznania i osobiste świadectwa.

Anomalia buduje wielki umowny świat: mamy tu kilka powieści w jednej, zabawę z gatunkami filmowymi i literackimi, puszczanie oka do netfliksowych seriali, a zarazem wyrafinowaną konstrukcję, w której piętrzą się intertekstualne poziomy. Hervé Le Tellier flirtuje z thrillerem i science fiction, elementy psychologicznej powieści obyczajowej godzi z surrealnymi, powieść szpiegowską przeplata z prawniczą.

Autorowi faktycznie udało się niemożliwe: stworzył page turner dla szerokiej publiczności, a zarazem dzieło, które zadowoli najbardziej wyrobionych czytelników.
Każdy z pewnością wyśledzi tu inne odniesienia i aluzje. Wierni fani Netflixa rozpoznają inspirację chociażby takimi produkcjami, jak Dexter czy Black Mirror. Miłośnicy kina dopatrzą się powiązań z filmami Christophera Nolana, Briana de Palmy, Quentina Tarantino czy rodzeństwa Wachowskich. Pożeracze książek dostrzegą wpływy Tołstoja, Pielewina, Kafki, Sterna’a, Aragona, Queneau, Pereca, Gary’ego, Mallarmégo czy Calvina… Słowem: dla każdego coś miłego.
Ale ta kulturowa pulpa nie jest li tylko czczym popisem literackim i podlizywaniem się czytelnikowi. Cytaty, trawestacje i zapożyczenia pełnią tu dwojaką funkcję. Z jednej strony pokazują, jak często nasza tożsamość jest ulepiona z przypadkowych, wypluwanych przez popkulturę przekazów, z drugiej – jak bardzo nasze pojedyncze tożsamości są powtarzalne i podobne. Kluczowym tematem tej powieści, skonstruowanej wokół dziewięciu głównych bohaterów, jest bowiem spotkanie z sobowtórem.
Na skutek niezrozumiałej anomalii ten sam samolot rejsu Paryż–Nowy Jork, z tymi samymi pasażerami na pokładzie, ląduje w miejscu docelowym dwa razy: raz w marcu, a raz w czerwcu. Trzy miesiące to mało i dużo zarazem. Ktoś popełnia samobójstwo, ktoś umiera na raka, ktoś zachodzi w ciążę, ktoś się rozstaje, ktoś zrobił nieoczekiwaną karierę… Autor zmusza nas do podjęcia myślowego ćwiczenia i zadania sobie kilku zasadniczych pytań. Jak by zareagowały religia, rządy, społeczeństwo, nauka, gdyby obywatele różnych krajów nagle się zduplikowali? Co by się wydarzyło, gdybyśmy się spotkali z samymi sobą, starszymi o trzy miesiące? Co gdyby jedno dziecko miało nagle dwie matki? Co gdyby dwie kobiety kochały tego samego mężczyznę? Co gdyby zjawił się przed nami dopiero co zmarły brat, przyjaciel, mąż? O co byśmy z drugim i drugą sobą walczyli? Z czego bylibyśmy gotowi zrezygnować? Bylibyśmy dla siebie przyjaźni czy może czulibyśmy nienawiść?
Seryjny morderca, nigeryjski gej, starzejący się, zakochany w dużo młodszej kobiecie architekt, córka weterana wojennego, czarnoskóra prawniczka, która przekroczyła ograniczenia klasowe, czy niedoceniony pisarz, a zarazem autor powieści Anomalia – każdy z nich będzie miał inną odpowiedź.
Anomalia to powieść na wskroś francuska nie tylko przez literackie konteksty – jest w nią wpisana wielka miłość życia zasadzająca się na uznaniu faktu, że jutro może nas nie być.

Sobowtór Rzeczywistość alternatywna Samoloty pasażerskie

Anomalia

The work of Michel Houellebecq – one of the most widely read and controversial novelists of our time – is marked by the thought of Schopenhauer. When Houellebecq came across a copy of Schopenhauer's Aphorisms in a library in his mid-twenties, he was bowled over by it and he hunted down a copy of his major philosophical work, The World as Will and Representation. Houellebecq found in Schopenhauer – the radical pessimist, the chronicler of human suffering, the lonely misanthrope – a powerful conception of the human condition and of the future that awaits us, and when Houellebecq’s first writings appeared in the early 1990s, the influence of Schopenhauer was everywhere apparent. But it was only much later, in 2005, that Houellebecq began to translate and write a commentary on Schopenhauer’s work. He thought of turning it into a book but soon abandoned the idea and the text remained unpublished until 2017. Now available in English for the first time, In the Presence of Schopenhauer is the story of a remarkable encounter between a novelist and a philosopher and a testimony to the deep and enduring impact of Schopenhauer’s philosophy on one of France’s greatest living writers.

In the Presence of Schopenhauer

Elle a douze ans, une mère meurtrière et une armée de mercenaires sur les talons. Il a trente ans, l'habitude de tuer et pas grand-chose à perdre. Ensemble, ils vont traverser l'Europe, d'Amsterdam à Porto. Le genre de voyage où les cadavres servent de bornes kilométriques.

La sirène rouge

« On colle volontiers à Michel Houellebecq l’étiquette d’écrivain cynique et dépressif. Il me semble pourtant assez improbable que les gens se précipitent pour acheter une littérature purement “déprimiste”. Le succès en librairie prouve plutôt que ses lecteurs, contre les polémiques et les anathèmes convenus, sentent d’instinct que ses livres proposent autre chose. Lire Houellebecq, c’est faire l’épreuve d’une résistance au monde contemporain, c’est percevoir ce lien qui par le rire et l’empathie défie l’“effacement progressif des relations humaines” ; c’est surtout comprendre pourquoi la poésie peut seule triompher de la désolation qui est notre lot commun. Contre la souffrance, une seule consolation possible : la littérature. » A. N.-L. Un essai brillant qui permet de découvrir sous un jour nouveau l’oeuvre du plus grand écrivain français contemporain.

Houellebecq, l'art de la consolation

Juxtaposant librement prose, versets et versification classique (sous la forme de l'octosyllabe et de l'alexandrin), la poésie de Michel Houellebecq est, tout autant que son oeuvre romanesque, fortement ancrée dans le monde contemporain. Elle lui sert d'ailleurs souvent de matrice. Ainsi, plusieurs poèmes du Sens du combat annoncent des scènes des Particules élémentaires, publié deux ans plus tard ("Si calme, dans son coma..." évoque la mort d'Annabelle, tout comme La longue route de Clifden préfigure les chapitres terminaux). Et si "la vie est rare", le bonheur y demeure cependant, dans Renaissance, tout autant que dans Plateforme, un horizon possible.

Rester vivant ; Le sens du combat ; La poursuite du bonheur ; Renaissance ; Configuration du dernier rivage

Poésie

"Un poète mort n'écrit plus. D'où l'importance de rester vivant." Toute démarche poétique consiste à retrouver et à exalter la souffrance originelle enfouie au fond de chacun de nous. Rester vivant. Sans craindre les espaces déserts d'une solitude assumée ni les vérités scandaleuses qui jaillissent d'un regard impartial sur le monde. Sans compromis fatal avec la vie, jusqu'au tête-à-tête ultime avec l'éternité. Méthode de survie au milieu des pensées molles et des contorsions théoriques actuelles, ce texte, ici suivi d'articles parus dans la presse, possède la force et la précision d'un projectile... Un regard féroce sur tous les aspects de la modernité.

et autres textes

Rester vivant

Sekty i nowe ruchy religijne Aktorzy komediowi Anomia Klonowanie Rzeczywistość postapokaliptyczna

Możliwość wyspy

Houellebecq, Michel (1956- ) Literatura Społeczeństwo Religia Pisarze francuscy Kultura

Interwencje 2020

Przeglądaj książki z kategorii "Literatura galloromańska" (kod UDC: 821.133). Znajdź 57 książek w Lektuarium.pl.

Literatura galloromańska

Pamiętniki Hadriana ; Zapiski do "Pamiętników Hadr...

How to Talk About Books You Haven't Read

Smutek Tropików

Bouvard i Pecuchet

Strona Guermantes / Côté de Guermantes, À la reche...

Wyznania

Baudelaire /

Les particules élémentaires

Plataforma

Las partículas elementales

Sumisión

Obcy / Étranger,

Dżuma / Peste, Proza Światowa (Państwowy Instytut...

Les particules élémentaires

La planète des singes

Życie pszczół / Vie des abeilles,

Michel Houellebecq. Ampliación del campo de batall...

Aleksander Wielki

Christianity and the Writer's Task

Violence des dieux, violences de l'homme

Les derniers jours de René Girard

Sztuka powieści : esej / Art du roman : essai, Don...

Le goût du vrai

When These Things Begin

Dawna droga, którą kroczyli ludzie niegodziwi.

Lata

Królestwo

Yoga

Narodziny ludzkości

Niepogodzony

Uległość

Interwencje 2

Poszerzenie pola walki

Dzieła zebrane

Podroz do kresu nocy

L'empire du bien

Serotonina

Unicestwienie

Lanzarote et autres textes

Pamiętnik tłumacza

H. P. Lovecraft

Dzuma

Citadelle

Der Kleine Prinz

Platforma

Upadek w czas

Le Petit Prince

El Principito

Anéantir

Anomalia

In the Presence of Schopenhauer

La sirène rouge

Houellebecq, l'art de la consolation

Poésie

Rester vivant

Możliwość wyspy

Interwencje 2020